به رنگ جوهر آیینه داغ حیرتم بیدل

ز بالین می دمد امشب پر پروانه خواب من

به بزم وصل نام هستی عاشق نمی گنجد

ز فکر سایه بگذر آفتاب است آفتاب من

نمی دانم چسان آسوده چندین پیچ و تاب من