هر جا تپشم محو شد از خویش نهانم

پرواز عرق می شود از سعی پر من

زین سعی که جز لغزش پا هیچ ندارم

تا چند چو اشک ابله بندد کمر من

شب در نفس سوخته دارد سحر من

تا بر الم بیکسی ام ناله نخندد

از سرمه توان سایه فکندن به سر من