بر غبار خاطرکس نفکنی تعمیر من

شور لیلی در شبستان سویدایم نشاند

دوده گیرید از چراغ خانه زنجیر من

یا رب آن روزی که گیرد شش جهت گرد شکست

از خودم آخر سراغ مدعا گل کردنی ست

می دود چون مو سحر بر آستین شبگیر من

انفعال بیوفایی بر محبت آفت است