مگر آیینه گردد خاک تا بینی غبار من

درین وادی که می یابد سراغ اعتبار من

کجا بال وچه طاقت تا زنم لاف پرافشانی

نفس در خجلت اظهار کم دارد شرار من

ز ساز مدعا چون سبحه جز کلفت نمی بالد