پر طاووس خواهد شد سفید از انتظار من

هلاکم کرده ای مپسند از آن فتراک محرومم

هنوز این آرزو رنگی ست در خون شکار من

کمینگاه خیالت گر به این رنگست سامانش

به راحت مرده ام اما زیارتخانه ننگم

تو می آیی و من آسوده ، آتش در مزار من

فنا را دام تسکین خوانده ام بیدل ازین غافل