قلم در رنگ تصویری نزد صورت نگار من

تحیر جوهری گل کرده ام نومید پیدایی

مگر آیینه از تمثال خود گیرد عیار من

چو اجزای تخیل نامشخص هیاتی دارم

ز بس بی انفعال دور باش عبرتم دارد

نمی گرید عرق هم بر ندامتهای کار من

رهایی پر فشان و مفت جمعیت گرفتاری