نمی دانم هوس بهر چه می سوزد نفس یا رب

نمی گرید عرق هم بر ندامتهای کار من

رهایی پر فشان و مفت جمعیت گرفتاری

به فتراک نفس عمری ست می لرزد شکار من

تو داری عالم نازی که ممکن نیست نار من

ز بس در یاد چشم او سراپا مستی ام بیدل

قدح بالید اگر خمیازه گل کرد از خمار من