چو دل خون جگرکافیست رزق ناگزیر من

به پهلو ناوک درد که دارد گوشه گیر من

که می خواهد زمین هم جوشن از نقش حصیر من

همان پوشیدن مژگان چو چشم تر حریر من

چه امکانست پیچد ناله ام درگنبد گردون

چو موج باده زین مینا برون جسته ست تیر من