چون نقطه ام نشاند به صد عرش امتیاز

زان چشم بلبلی که دمید از حصیر من

هر جا عیار اول و آخرگرفته اند

خطی ست از قلمرو کلک دبیر من

جز پشت ناخنی که ندارد سریر من

فرصت شمار کاغذ آتش زده ست عمر

از زود یک دو گام به پیش است دیر من