گوش گو محرم نوای پرده عجزم مباش

ناله ای کز سرمه جوشاندم بس است اعجاز من

داغ شو ای پرسش از کیفیت حال سپند

نغمه ای دارم که آتش می زند در ساز من

اینقدر ها بسکه تا دل می رسد آواز من

با مزاج هستی ام ربطی ندارد عافیت

رنگ تصوبر دلم خونست و بس پرواز من