که هر مژگان زدن چیزی دراین صحرا رمید از من

به مردن هم چه امکانست مژگانم بهم آید

محبت خواب راحت برد چون خون شهید از من

تمیز وحشت فرصت ندارم لیک می دانم

شکست دل نشد بیدل کفیل ناله دردی

نفس در موی چینی نقبها زد تا دمید از من