به بو یی زپن بهارم وا نشد آغوش استغنا

به هر جا پرتو حسنت برافروزد چراغ من

سیاهی افکند در خانه خورشید داغ من

عیار شرم گیرید از تریهای دماغ من

به رنگ نشئه می رفته ام زین انجمن اما

همان خمیازه نقش پاست در یاران سراغ من