تو تا نگشوده ای لب کج نمی گردد ایاغ من

به پاس نشئه عجز از تعلق برنمی آیم

مباد از چیدن دامن بلند افتد دماغ من

به هر بوس و پیامم سرفرود آید چه حرف است این

چه نیرنگ است بیدل برق دیرستان الفت را

که من می سوزم و بوی تو می آید ز داغ من