آتشم خاکستر افتاده ست در دنبال من

کو جنونی کز نفس شور قیامت واکشم

چون شرر تفصیل چندین گلخن است اجمال من

جز فنا در هیچ جا امیدی از آرام نیست

همچو گل بیدل خمار انفعالی می کشم

شرم پار است آبیار ریشه امسال من