کو تامل تا به کنه نسخهء خاکم رسد

از ادبگاه خموشی تا لب گویای من

آرزوها بسکه در جیب نفس خون کرده ام

بال طاووس است اگر موج است در دریای من

بی غباری نیست خط صفحه سیمای من

ای هوس چون گل فریب عشرت از رنگم مده

خون پروازیست در بال قفس فرسای من