در جنون عریانی ام تشریف امنی دیگر است

باده بر دل سنگ بست از الفت مینای من

ناله محو خیالت قابل تحریر نیست

هر قدر ننوشته ام بی پرده است انشای من

یا رب این خلعت نگردد تنگ بر بالای من

از غبار شیشه ساعت قدح پر می کنم

خشکی این بزم نم نگذاشت در صهبای من