نقشبند وهم در صنع ضعیفیهای من

از مراد هر دو عالم بسکه بیرون جسته ام

در غبار وحشت دی می تپد فردای من

سایه مویی زکلک خود تصورکرد وبس

ترک دنیا هم دماغ همت من بر نداشت

رنجه کرد افشاندن این گرد پشت پای من

مشت خاکم لیک در عرض بهار رنگ و بو