در محیط حسرت طبع سخن پیرای من

مشت خاکم لیک در عرض بهار رنگ و بو

عالمی آیینه می پردازد از سیمای من

نقش مهرخامشی چون موج برخود می تپد

پرده ناموس بیرنگی ست شوخیهای رنگ

می دری جیب پری گر بشکنی مینای من

از سبکروحی درون خانه بیرونم ز خوبش