شور محشر گوش خلقی وانکرد اما چه سود

کز جهانی برد آسایش تپیدنهای من

الفت هستی چو صبحم نردبان وحشت است

چین دامن نیست جز بر خویش چیدنهای من

اندکی نزدیک می خواهد شنیدنهای من

شمع ماتمخانه یاسم زاحولم مپرس

بی تو در آغوش مژگان سوخت دیدنهای من