جهانی را شهید بی نیازی کرده ام اما

زمانی گر نفس دزدی عبارت نیست جز مضمون

گشاد دل به آغوش تعلقها نمی سازد

چو صحرا وسعتم افکنده است از خانمان بیرون

طرب خونی ندارد تاکنم رخت هوس گلگون

چه امکانست سیل مرگ گرد حرص بنشاند

نرفت آخر به زیر خاک هم گنج از کف قارون