به خود صد عقده بستم تا به آزادی علم گشتم

طرب خونی ندارد تاکنم رخت هوس گلگون

چه امکانست سیل مرگ گرد حرص بنشاند

نرفت آخر به زیر خاک هم گنج از کف قارون

به چندین سکته چون نی مصرعی را کرده ام موزون

به بزم کبریا ما را چه امکانست پیدایی

مثال خاک نتوان دید در آیینه گردون