درین گلزار ممکن نیست از تحقیق گلچیدن

کجا آرام کو راحت جهانی می تپد در خون

مقیم سایه بید از چمن دارد فراغتها

به رفع بی کسی کم نیست مو هم برسر مجنون

ز دامان زمین یکچشم حیران گیر تا گردون

تبسم نسخه از لعلش که دارد تاب بردارد

رگ یاقوت می گردد نمایان زین خط موزون