دوری اصل اینقدر کلفت سراغ نیستی است

از شمار سبحه زاهد عرق ریز است دین

وضع خاموشی محیط عافیت موج است و بس

از حباب اینجا نفس دارد حصاری آهنین

کرد آتش را وداع سنگ خاکستر نشین

بیدل امشب در هوای دامنش گل می کند

همچو شاخ گل مرا صد پنجه از یک آستین