با مروت آشنایی نیست اهل حرص را

می دهد تمثالت از آیینه و نام از نگین

ای سپند آن به که از وضع خموشی نگذری

ناله اینجا دور باش سرمه دارد در کمین

دیده های دام نبود خانه مردم نشین

چون غبار از عجز پیمان خیالی بسته ایم

تا طلسم حسرت ما نشکنی دامن مچین