چون غبار از عجز پیمان خیالی بسته ایم

ناله اینجا دور باش سرمه دارد در کمین

با مروت آشنایی نیست اهل حرص را

دیده های دام نبود خانه مردم نشین

تا طلسم حسرت ما نشکنی دامن مچین

فتنه بسیارست در آشوبگاه جلوه اش

اندکی یاد خرامش کن قیامت آفرین