حافظ بد است حال پریشان تو ولی

با زلف دلکش تو که را روی گفت و گوست

عمریست تا ز زلف تو بویی شنیده ام

زان بوی در مشام دل من هنوز بوست

بر بوی زلف یار پریشانیت نکوست