چو غبار نم زده گو فلک سر ما به زیر پر آفرین

چمنی ست عالم بی بری ز طرب شکاری عافیت

چو چنار رو زکف تهی همه بهله برکمر آفرین

سر و برگ راحت این چمن به خیال ما نکند وطن

به کلام بیدل اگر رسی مگذر ز جاده منصفی

که کسی نمی طلبد زتو صله ای دگر مگر آفرین