یکقدم با هر چه جوشد شوق همراهی گزین

خواه غفلت پیشگی کن خواه آگاهی گزین

ای عدم فرصت دو روزی هر چه می خواهی گزین

ذره تا خورشید امکان گرم از خود رفتن است

هر قدر غفلت فزونتر لاف هستی بیشتر

ای طلسم خواب ازین افسانه کوتاهی گزین

چند در آتش نشانندت به افسون غرور