ای غبارت رفته بر باد آسمان جاهی گزین

چند در آتش نشانندت به افسون غرور

اختصار ناز چون شمع سحرگاهی گزین

دستگاه مشت خاک ناتوان پیداست چیست

هیچکس خود را نمی خواهد غبارآلود عجز

ای گدا گر اختیاری باشدت شاهی گزین

پرتو شمع هدایت درکمین غفلت است