مرا در خود نهان دارد جمال آشکار او

به این موهومی ام یا رب که کرد آیینه دار او

تحیر تا کجا گیرد ز صفر من شمار او

سراغ خویش یابم تا ره تحقیق او گیرم

حریف ساغر خورشید پیمایی که می گردد

سحرها رفت با خمیازه ذوق خمار او

به غیر از ترک هستی از تردد بر نمی آید