دویی افشا نمایی تا کنی تحقیق عار او

هوس پیمای آغوش وصال کیست حیرانم

کنار خود هم افتاده ست بیرون ازکنار او

مجازی بر تراشی تا حقیقت ننگ او گردد

تو آگاه از سجود آستان دل نه ای بیدل

که بالد صندل عرش از جبین خاکسار او