بس که بلند جسته است گرد رم غزال تو

از تب و تاب آب و گل تا تک و تاز جان و دل

ریشه کس نمی دود در چمن خیال تو

چرخ به صد کمند چین بوسه زده است بر زمین

بر در ناز کبریا چند غبار ماسوا

در کف وهم من که داد آینه محال تو

این بم و زیر و قیل و قال نیست به ساز لایزال