مباش از دستگاه همت اهل فنا غافل

به رنگ شمع سر چندانکه افرازی ته پا رو

جنون حرص بی وضع قناعت بر نمی آید

تسلی دشمنی چون عمر مفلس در تمنا رو

همه گر پشه باشی چون پر افشاندی به عنقا رو

غبار من زحد برداشت ابرام زمینگیری

مبادا عشق فرماید که برخیز از در ما رو