چو تیر افکنده است از خویش دورم آن کمان ابرو

نه گلشن نرگسی دارد نه دریا موج می آرد

به عالم فتنه می کارد همان چشم و همان ابرو

چرا در خاک و خون ننشاندم دردی که من دارم

خرابی می کنم تعمیر نازی در نظر دارم

ز بخت تیره من وسمه ای می خواهد آن ابرو

ز غفلت شکوه ها پرداختم اما نفهمیدم