کوکوی قمریست اینجا قلقل مینای سرو

ناله درد طراوت آبیار دل نشد

این چمن بی آب ماند از نارساییهای سرو

شور حسن از ساز عاشق بشنو و خاموش باش

رنگ و بو هم قابل تشریف آزادی نبود

از تکلف دوختند این جامه بر بالای سرو

صفر در معنی الفها را یکی ده می کند