گر بهار این رنگ دارد حیف قمری وای سرو

صفر در معنی الفها را یکی ده می کند

طوق قمری می فزاید قدر استغنای سرو

خاک بر سرکرده عشق و پای درگل ماندحسن

بیدل آخر خاک می گردد درین حرمانسرا

عارض رنگین گل تا قامت رعنای سرو