زین خاکدان عروج تو در خورد وحشت است

شایدکه بازگردی از این راه دیده رو

بی وحشتی رهایی ازین باغ مشکل است

از بوی گل به خویش فسونها دمیده رو

بر نردبان صبح ز دامان چیده رو

قاصد پیام ما نفس واپسین ماست

گر محرمی ز آینه چیزی شنیده رو