بال امید بسمل این عرصه بسته نیست

گامی ز خود برون چو دماغ رسیده رو

گلچینی بهار طرب بی تعلقی ست

چون گردباد دامن از این دشت چیده رو

پرواز اگر دری نگشاید تپیده رو

رنج خیال مصلحت ساز زندگی ست

باری گهی که نیست به دوشت کشیده رو