از طره ام نشان ده تا گویمت شکن کو

عمر و شرار یکسر محمل کش وداعند

ای برقتاز فرصت جز رفتن آمدن کو

سر رشته ای ندارد پیچ و خم تعلق

تسکین هر غباری بر دامنی نوشتند

آواره گرد یاسم یارب نصیب من کو

بید ل لباس هستی تاکی شود حجابت