چون نگه دردیده حیران ما مژگان گمست

شاه ما آیینه می پردازد ازگرد سپاه

بی تماشا نیست حیرتخانه ناز و نیاز

عشق اینجا آه آهی دارد آنجا واه واه

جوهر آیینه در دیوار حل کرد ست کاه

سایه و تمثال محسوب زیان و سود نیست

حیف خورشید ی که پرتو باز می گیرد ز ماه