شبنم من به وصل گل چه کند

کاسه چشم را صداست نگاه

حیرت آیینه زمینگیری ست

مژه تا نیست بی عصاست نگاه

که ز چشم ترم جداست نگاه

همه آفاق نرگسستان ست

چشم گو باز شو کجاست نگاه