همچو چشمم همه تن گرد تک و تاز نگاه

تا به شوخی نکشد زمزمه ساز نگاه

مردمک شد ز ازل سرمه آواز نگاه

در تماشای توام رنگ اثر باختن است

گر همه آب بود آینه بینایی کو

نرسد اشک به کیفیت انداز نگاه

دیگر از عاقبت تشنه دیدار مپرس