صد زبان در مژه دارد لب غماز نگاه

شوق بیتاب نسیم چه بهارست امروز

می کشم بوی گل از شوخی انداز نگاه

راز مخموری دیدار نهان نتوان داشت

چون شرر چشم به ذوق چه گشایم بیدل

من که انجام نفس دارم و آغاز نگاه