به مژگان تو یعنی فتنه ای بر پای خوابیده

به یاد شام زلفت هر کجا چشمی به هم سودم

رگ خواب پریشان گشت مژگانهای خوابیده

با این قامت قیامت نیست ممکن گردن افرازد

هدایت خلق غافل را بلای دیگر است اینجا

بجز تکلیف بیداری مدان ایذای خوابیده

درین وحشتسرا موج گهر هم عبرتی دارد