که غفلت نیز چندی گرم دارد جای خوابیده

درین وحشتسرا موج گهر هم عبرتی دارد

به پهلو می رود عمری زیان فرسای خوابیده

به شمع آگهی یک بار نتوان دامن افشاندن

غبارم اوج گیرد تا سر از خجالت برون آرم

چو محمل بی سبب پامالم از اعضای خوابیده

ز جهل و دانشم فرق دویی صورت نمی بندد