جهان بیخودی یکرنگ دارد جهل و دانش را

به رنگ سایه ام من هم جهان پیمای خوابیده

اگر آسودگی می خواهی از طاقت تبرا کن

طریق عافیت در پیش دارد پای خوابیده

تفاوت نیست در بنیاد نابینای خوابیده

عدم تعطیل جوش هستی مطلق نمی گردد

نفس چون نبض بیدار است د ر اعضای خوابیده