یا رب آن شاهوش ماه رخ زهره جبین

بازپرسید خدا را که به پروانه کیست

می دهد هر کسش افسونی و معلوم نشد

که دل نازک او مایل افسانه کیست

در یکتای که و گوهر یک دانه کیست

گفتم آه از دل دیوانه حافظ بی تو

زیر لب خنده زنان گفت که دیوانه کیست