رشته ایم و در ره ما نیست حایل جز گره

وحشت ما گر مقام الفتی دارد دلت

ناله را در کوچه نی نیست منزل جز گره

دل به صد دامن تعلق پای ما پیچیده است

هر چه باشد وضع جمعیت غنیمت گیر و بس

گر شعوری داری از هر رشته نگسل جز گره

فرصتی کو تا به ضبط خود نفس گیرد نفس