فلک نقش نام که خواهد نشاندن

نمی بالد از آتش من زبانه

درین دشت خلقی زخود رفت اما

ندانست سر منزلی هست یا نه

به این خ اتم صد نگین در میانه

صدف وار تا یک گهر اشک داری

ازبن آسیاها مجو آب و دانه