یک تامل آب در چشم از غبار آینه

تا به تمثالی رسد زین جلوه های بی ثبات

رفت در تشویش صیقل روزگار آینه

زین تماشاها صفای دل به غارت می رود

غافل از تیر حوادث چند خواهی زیستن

عکس ایمن نیست اینجا در حصار آینه

دهر اگر زین رنگ پردازد بساط چشم تنگ